กลับมาจากเมืองไทยตั้งแต่วันพุธถึงนอร์เวย์ก็วันพฤหัสบดี
ตอนแรกว่าจะไม่อัพไดอารีแล้วเพราะความขี้เกียจเป็นหลัก
แต่ก็กลับมาคิดว่าอัพดีกว่าเผื่อต่อไปได้กลับมาอ่านว่าบันทึกอะรัยของตัวเองไปบ้างในแต่ละวัน
เดินทางจากนอร์เวย์ไปไทยวันที่ แปด เมษายน ด้วยสายการบิน แซส และ การบินไทย
เนื่องจากแชเรตจองตั๋วแบบว่าลงเครื่องปุ๊บแล้วต้องรีบต่อเครืองทันที
เลยทำให้ไม่มีเวลาเอ้อระเหยลอยลมต้องรีบเดินตัวปลิวกลัวตกเครืองไม่ช่ายเรื่อง
นั่งเครื่องจากคริสเตนซานแล้วไปต่อเครื่องที่โคเปนฮาเก้นเพื่อที่จะบินตรงไปกรุงเทพ
แล้วต่อเครื่องที่สนามบินสุวรรณภูมิไปลงภูเก็ตอีกทีหนึ่งนับชั่วโมงแล้วทั้งหมดเกือบ สิบห้าชั่วโมง
กว่าจะถึงภูเก็ต
มาเล่าเรื่องตอนที่นั่งบนเครื่องของสารการบินไทยตอนที่ไปกรุงเทพดีกว่า
วันนั้นฝนฟ้าไม่เป็นจัยเลยฝนตกตลอดแล้วเครื่องก็ตกหลุมอากาศตลอด
เราก็คิดว่าจะไปถึงเมืองไทยเหรอเปล่าเพราะเครื่องสั่นตลอดสั่นแต่ล่ะทีแรงมาก
บ่อยครั้งมากเลยกลัวก็กลัวแต่ก็ไม่กล้าเอ่ยปากบ่นกะแชเรตเพราะแชเรตก็คงมีอาการเช่นเดียวกับเรา
เท่านั้นยังไม่พอมีผู้โดยสารเฮงซวยอีกเป้นชายฝรั่งสูงอายุมันดื่มเหล้าที่ทางสายการบินบริการ
คนอื่นเค้าดื่มพอประมาณแต่มันดื่มจนเมาเมาแลวไม่พอดันทะลึ่งเดินอีกเดินอยู่นั้นแหละ
เห้นผู้หญิงนั่งอยู่ก็เข้าไปคุยไปหอมแก้มเค้าอีก ไอ้บ้าเอ่ยแล้วทีนีมันไปรู้จักกับอีตาฝรั่งแก่ๆอีกคน
อีตาฝรั่งคนนี้ก็ช่ายย่อยมันเอาเหล้าที่ซื้อจากข้างล่างมาดื่มบนเครื่องด้วยแต่มันไม่เดินนั่งอยู่กับที่นี้
อีตาฝรั่งคนแรกก็เดินมาหามาคุยกะมันคุยเสียงดังมากจนรบกวนผู้โดยสารท่านอื่น
รบกวนเราด้วยเพราะนั่งติดกันแล้วที่นี้อีตาฝรั่งคนแรกมันจะเอาโทรสับมาเปิดหรือทำไรไม่รู้
แต่พนักงานเห้นซ่ะก่อนเลยเข้าไปห้ามมันมันบอกว่ามันไม่ทำอะรัยพูดเสียงดังมากจนผู้โดยสารท่านหนึ่ง
ทนไม่ไหวก็เลยลุกขึ้นมาโต้เถียงแทนพนักงานจนมันกลับไปนั่งที่เก่า
หลังจากทานอาหารเช้ากันเสร็จแล้วกัปตันของสายการบินก็เข้ามาถามผู้หญิงคนที่มันมาลวนลาม
ว่าจะให้มันขอโทษหรือเปล่าเพราะมันไปขอโทษคนอื่นๆหมดแล้ว
แล้วมันยังบอกอีกว่ามันจำอะรัยไม่ได้เลย
แต่ก็ต้องขอชมเชยหัวหน้าของการบินไทยมากๆ
เพราะเค้าพูดว่าคุณจะมาทำยังงี้กับผู้หญิงไทยไม่ได้
ฉันไม่แคร์คุณหรอกคุณจะกลับไปหาเมียคุณเหรอเปล่า
ถ้าคุณยังอยากกลับไปหาเมียคุณที่เมืองไทยคุณต้องสำรวมกริยา
แล้วต้องกล่าวขอโทษคนที่คุณได้ไปล่วงเกินเค้าด้วย
ถ้าคุณไม่ขอโทษทางเราก็คงไม่ต้อนรับคุณบินกับเราอีกต่อไป
ฟังแล้วซึ้งใจมากที่เค้าพูดให้เกียรติผู้หญิงไทยทุกคน
พอเครื่องแลนด์ปุ๊บผู้โดยสารทุกคนพร้อมใจกันปรบมือ
เพราะตอนอยู่บนเครื่องเจอเรื่องแย่ๆทั้งเครืองบินตกหลุมแล้วไหนผู้โดยสารงี่เง่าอีก
เอาเป็นว่าประทัปใจหัวหน้าของสายการบินครั้งนี้มากจำไม่ได้แล้วว่าชื่ออะรัย
พอพ้นจากตัวเครื่องเราสองคนก็รีบเดินอย่างมาก
เพราะไกลมากๆเดินยี่สิบนาทีกว่าจะถึงตม.
แล้วก็ต้องไปที่เกทอีกพราะเวลาน้อยมาก
กลัวก็กลัวว่ากระเป๋าจะไปถึงพร้อมกันหรือเปล่า
เพราะเมื่อครั้งก่อนกระเป๋าไปล่าช้ากว่าเราอีก
แต่พอเครื่องลงไปรับกระเป๋ารอไม่กี่อึดใจก็เห็นกระเป๋ามา
ทั้งสองใบทั้งของเราแล้วก็ของแชเรตหายห่วงไปเปราะหนึ่ง
ออกมาถึงพีสาวก็มารอรับเพือที่จะไปโรงแรมกัน
โรงแรมที่พี่สาวจองให้ที่ในตัวเมืองภูเก็ตเพราะเราจะไปทำธุระในตัวเมืองด้วย
โรงแรมที่พี่สาวจองให้คือ ภูเก็ตรอยัล ซิตี้ โชคดีได้รับส่วนลดมาพันกว่าบาท
เพราะพี่สาวจองในนามห้างหุ้นส่วนเลยได้ราคามา หนึ่งพันหกร้อยบาท ถ้วน ถือว่าไม่แพง
โรงแรมก็สะอาดกว้างขวางแต่ไม่ได้ถ่ายรูปโรงแรมมาไม่รู้จะถ่ายมาทำไม
นั่งรอเครื่องที่เชวิกเพื่อที่จะไปโคเปน
ไปตลาดสดแม่สมจิตต์ กะตะก่อน เพื่อที่จะไปรับพ่อมาทานข้าวด้วยกัน
ไปทานกันที่ป่าหล่าย ใครมาภูเก็ต ต้องไปทานร้านนี้ ขอแนะนำ
บรรยากาศดีราคาไม่แพงอาหารทะเลสดๆๆเลือกได้ตามใจชอบ
ในที่สุดแชเรตก็ได้ทานปูสดๆสักทีจากที่รอคอยมานาน
ทานเสร้จก็ไปหาหลานแชเรตที่หาดกะรนเค้าบินมาก่อนพวกเราหลายวันแล้ว
ร้อนตับแล่บที่หน้าหาดจนเราทนไม่ไหวต้องรีบขอตัวกลับก่อน
ตอนนั่งหน้าหาดมองไปทางไหนไม่มีคนไทยเล่นน้ำสักคนมีแต่หัวทองทั้งนั้น
แต่ถ้าให้นั่งเฉยๆแต่ต้องนั่งที่ร่มน่ะขอบอกว่าไม่เบื่อเลยเพราะอะรัยน่ะเหรอ
เพราะว่ามีแต่ฝรั่งหุ่นดีๆชวนมองทั้งนั้น พูดแล้วน้ำลายไหล ขนาดเป็นผู้หญิงด้วยกัน
อีกวันไปหาดกมลากันเราใส่เสื้อนอกไปด้วยเพราะร้อนมากกลัวดำ
จนมีแซวว่ายังไม่หายหนาวเหรอ ห้าห้า
กลับมาจากหาดกมลาก็ไปเดินท้ายรถกันต่อหลังจากนั้นก็กลับมาโรงแรม
มารับน้องปลาหมอไปทานขนมเค้กที่โรงแรมเค้กอร่อยมากๆ
นั่งสักพักเจ้เปิ้ล พี่อุ๊ แล้วก็ซ้อ อ่อ น้องบอสตามมา
ก็เลยแยกย้ายไปนั่งอีกที่หนึ่งของโรงแรม
ไปนั่งฟังเพลงกันจนเที่ยงคืนก็แยกย้ายกันกลับ
ส่วนเราก็ขึ้นไปบนห้องรีบนอนเพราะพรุ่งนี้เช้าต้องรีบตื่น
เพราะแชเรตต้องขับรถไปนครไปเยี่ยมแม่
มีเรากับเชเรต แล้วพี่สาวสองคนขับรถมาอีกคันตามหลัง
เราขับมาก่อนเลยแวะที่สะพานสารสินเพราะแชเรตอยากถ่ายรูป
ส่วนเราก็เป็นครั้งเแรกที่แวะสะพานสารสินทีเข้าออกจนนับไม่ถ้วนแล้ว
พอพี่สาวขับรถผ่านก็ต้องขึ้นรถขับตามให้พี่สาวนำส่วนเราขับตามหลังเพราะเราจำทางไม่ได้
ไปทานข้าวกันที่กระบี่เพราะแชเรตอยากไปก็เลยตามใจ
มาถึงบ้านนครเกือบห้าโมงได้แล้วเพราะขับกันมาแบบไม่รีบถึงช้าดีกว่าไม่ถึง ชิมะ
แต่เรากับแชเรตไม่ได้นอนกันที่บ้านเพราะที่บ้านยุงเยอะมากแล้วที่นอนก็ไม่พอ
เลยไปนอนกันที่ในเมือง โรงแรมที่เราพักกันคือ ทวินโลตัส ราคา หนึ่งพันหนึ่งร้อยบาท ถ้วน
ได้ราคาพิเศษอีกเพราะจริงๆแล้ว พันสี่ร้อย แต่ดีรู้จักเพื่อน เพื่อนของเพื่อนเค้าทำงานเป็นฝ่ายบุคคลเลยได้รับส่วนลด
อยู่นครทั้งหมดสามคืนแต่ไม่ได้ไปเที่ยวไหนเลยนอกจากแหลมตะลุมพุกที่เหลือก็อยู่แต่บ้าน
จนแชเรตไข้ขึ้นเพราะเจออากาศเกือบสี่สิบองศา
ภาพเซตนี้ไปเที่ยวแหลมตะลุมพุกกันน้ำทะเลร้อนมากเหมือนอาบน้ำในอ่างเลย
น้ำทะเลสวยคลื่นไม่แรงมากนักแต่น้ำร้อนเกินเลยเล่นได้ไม่นาน
เหมือนตอนเดินบนหาดทรายเดินเท้าเปล่าๆไม่ได้เลยเพราะร้อนมากๆ
ภาพมีอีกเยอะมากๆเด่วค่อยทะยอยเอามาลงถ้าไม่ขี้เกียจซ่ะก่อน
ดูภาพเซตนี้ไปก่อนเด้อ
|
