มาต่อกันดีกว่าลังจากที่กลับมาจากแหลมตะลุมพุก
ก็ขับกลับบ้านเลยแต่ตอนกลับแชเรตขับเลยซอยทางเข้าบ้าน
แต่ให้ตายเถอะขับมาตั้งนานยังไม่เจอทางแยกไหนเลยแต่คนดีพระเจ้าก็ต้องเข้าข้างชิมิ
พอได้ยินพี่เค้าตอบมา นิ่งไปสิบวิ ก็จะอะรัยล่ะ โน้นถ้าขับไปอีกก็ถึงถนนใหญ่ซึ่งจะไกลกว่าเดิมมากๆ
แม่งขับรอบนครพอดี ห้าห้า โทษไม่ได้นี่น่าก็คนมันจำทางไม่ได้นี้น่ะ
มาถึงบ้านก็รีบอาบน้ำเลย อาบน้ำฝนสดชื่นมากๆนานมากๆที่ไม่ได้อาบน้ำฝน
บ้านที่นครหลังนี้อยู่มาตั้งแต่ปู่ย่าตายายของแม่
แล้วก็มีคนข้างบ้านมานอนเป็นพื่อนแม่
การกลับบ้านครั้งนี้ของพวกเราแม่บอกว่าแม่มีความสุขมากๆ
เพราะแม่บอกว่าลูกๆทุกคนกลับกันหมด
หลังจากอาบน้ำเสร็จก็มารวมกลุ่มกินข้าวกัน
เพราะแถวบ้านไม่ขายของสดมีแต่ของแห้ง
อีกวันหนึ่งพี่เขยคนที่สองก็ขับรถมาจากกรุงเทพมาที่บ้าน
เราปล่อยให้เค้าอยู่กับลูกสองคนแล้วหลานก็เริ่มติดเราแล้ว
เนี๊ยะแหละแม่ไม่มีคำบรรยายออกมาได้
วันที่สิบสามจำได้ว่าวันนี้ร้อนมากๆคิดว่าอากาศเกือบสี่สิบองศาได้มั้ง
เรากับพี่เขยตั้งวงเล่นป๊อกเด้งพี่เขยคนโตเป็นเจ้ามือ
แต่ตังที่ได้มาก็ไปซื้อของมากินนั้นแหละเล่นหนุกๆ
อีกวันก็ไปเยี่ยมปู่เราซึ่งอยู่ไม่ห่างจากบ้านเรามากนัก
พ่อกับแม่เราถ่ายกับเขยๆซึ่งมีไม่มากไม่มายแค่สามเขยเองค่ะ
วันที่สิบสามอีกนั้นแหละพอดีเป็นวันบวชของญาต
ก่อนที่จะเข้าบ้านเราบอกแชเรตขำๆว่า
เราถ่ายกับคุณพ่อ ส่วนแม่กำลังเตรียมตัวไปงานบวชด้วย
แชเรตขอเดี่ยวมั้ง อีกรูปก็ถ่ายกับแม่ยาย
ก่อนจะกลับอีกวันรุ่งขึ้น พวกพี่เขยก็ตั้งวงเหล้าเล็กๆที่บ้านแล้วก็มีพี่ชายเรามาแจมด้วย
เราแชเรตถ่ายกับแม่ก่อนเดินทาง
อ่อหลานเราบอกว่านับวันหน้าเราก็หมือนฝรั่งไปทุกวันแล้วตั้งแต่ไปอยู่เมืองนอกมา ห้าห้า จิงเหรอ?
ตอนขากลับก็แวะอ่าวนางก่อนที่กระบี่เพราะแชเรตอยากไป
ใครอ่านจบมั้งยกมือขึ้น เพราะจะบอกว่าเก่งมากๆที่อ่านจนจบ
กลับบ้านครั้งนี้มีความสุขมากมายจริงๆจนกลั่นมาเป้นคำพูดไม่ได้ดีนัก
