หายไปนานเลยน่ะเรา
วันก่อนอัพไดอารี่ตอนไปเที่ยวอ่าวนาง
ใกล้จะเสร็จแล้ว
แต่ว่าข้อมูลดันหายไปหมดเกลี้ยงเลยเรา
ครั้งแรกไม่เปนรัย เขียนขึ้นมาใหม่อีกครั้ง
แต่ หายอีก แล้ว อะรัยกันหนักกันหนาน่ะเนี๊ยะ
เลยไม่อัพมันซ่ะเลย โมโหตัวเองไปหลายวันเลยเรา
ทริปตอนเที่ยวไทยก็เลยยังไม่ได้อัพหมดเลย
ข้ามล่ะกันเนอะ เพราะตอนอยู่ไทยไม่ได้เที่ยวไหนเลย
อยู่แต่ห้องกับออกไปหารัยกิน
ส่วนแชเรตก็ไปหาดทุกเช้าไปวิ่งออกกำลังกาย
ส่วนเราหลับปุ้ยทุกเช้า ฮ่าๆๆๆ
มาอัพเดทชีวิตความเป็นไปที่นอร์เวย์มั้งดีกว่า
ชีวิตช่วงนี้ก็ปกติดีเป้นไข้ก็หายแล้ว
ไม่มีรัยมากมาย ไปเรียนภาษาเหมือนเดิม
บางวันก็ทำงาน แต่จะอยู่บ้านซ่ะมากกว่าช่วงนี้
งานหดเงินก็ได้น้อยกว่าเดือนเก่าๆ
เงินเดือนออกเดือนนี้ได้น้อยมาก น้อยกว่าเดือนที่แล้วครึ่งต่อครึ่งเลย
เฮ้อ แต่ก็ช่าง เอาใหม่เดือนต่อไป ดีกว่าไม่ได้งาน ไม่ได้เงินเลย
อาทิตย์ที่ผ่านมาอากาศที่นี้ดีมาก บางวันก็ร้อนเหมือนที่ไทยเลย
แต่อากาศที่นี้ถึงจะร้อนก็สบายตัว เพราะมีลมพัดมาตลอด
เลยร้อนไม่อบอ้าวเท่ารัย ถือว่ากำลังดี
แต่มาอาทิตย์นี้อากาศเริ่มจะแย่ลงอีกแล้ว
เมื่อวานมีทั้งฝนแล้วก็ลูกเห็บซ่ะงั้น
เมื่อวันพฤหัสที่ผ่านมาที่โรงเรียนเรา
ได้มีการจัดปาร์ตี้เล็กๆเพื่อที่จะพูดคุยเกี่ยวกับวันชาตินอเวย์
ก็บอกเล่าความเป็นมาและความสำคัญของวันนี้
ขอข้ามน่ะเคอะไม่ขอเอามาเขียนเด่วเขียนผิดเขียนถูก
แต่เราก็พอจะรู้เรื่องมั้งแต่ไม่รู้ถึงละเอียดออกหรอก
ขนาดวันชาติไทยยังรู้ไม่ละเอียดเลย ฮ่าๆๆๆ
แล้วอาจารย์ที่สอนเราก็ให้เราสวมชุดประจำชาติ
ตอนแรกเราจะไม่สวมหรอกบอกอาจารย์ไปว่า
อาจารย์แน่ใจเหรอเพราะเราอ้วนขึ้นอ่าเด่วยัดชุดไม่เข้า ฮ่าๆๆ
อันนี้เรื่องจิงแต่อาจารย์ก็บอกว่าลองดู
เกือบไม่เข้าจริงๆอาจารย์ก็ถามว่าเธอเจ็บมั้ย เธอหายใจออกมั้ย
อายจังเลยเรา ถ้ามองเราผ่าน ๆ คิดว่า ไม่อ้วน
แต่พอเอาเข้าจริงอ้วนอ่า ยังอายอยู่เลยน่ะเนี๊ยะ
ไปดูชุดดีกว่าว่าเป็นยังงัย
อ่อชุดแต่ล่ะเมืองไม่เหมือนกันน่ะค่ะ แต่ เราก็ไม่รู้มากมายเท่ารัย
เพราะตอนที่อาจารย์พูดเกี่ยวกับชุดเราไปลองชุดพอดี
ก็เลยไม่ค่อยได้รู้เรื่องรู้ราวกับเค้าเท่ารัย
ว่าแล้วไปดูชุดดีกว่า
อ่อยังก่อนตอนนี้กำลังอยู่ในช่วงร้องเพลงประจำชาติ
เราก็นั่งยิ้มหวานให้น้องดาถ่ายรูปให้
มาแระชุดประจำประชาตินอเวย์
เขินน่ะเนี๊ยะ ครั้งแรก ที่ได้ใส่ชุด ประจำชาติที่นี้
อ่อ ต้องขอบคุณน้องดาน่ะจ๊ะที่เป็นคนถ่ายรูปให้
เราก็ยืนเป็นหุ่นให้อาจาย์พูดเกี่ยวกับชุด ว่าประกอบไปด้วยอะรัยบ้าง มีอะรัยบ้าง
อ้วนอยู่แล้วพอใส่ก็อ้วนเข้าไปใหญ่ หาความสวยไม่เจอเลย คนน่ะ ไม่ช่ายชุด ฮ่าๆๆ
พอถอดเสื้อตัวคลุมออก ดูดีขึ้นมาหน่อย ไม่เทอะทะเท่ารัย
อาจารย์สอนภาษาเรา และ หนูดา
หลังจากนั้นก็มีการกินเล็กน้อยๆ แล้วก็เล่นเกมส์ กลับบ้าน ไม่มีรัยมาก จบ
+++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++++
เมื่อวันที่ ๑๗ พฤษภาคม ก็เป็นวันชาตินอเวย์ที่ทุกคนตั้งหน้าตั้งตา
เพื่อที่จะร่วมแสดงความยินดีซึงกันและกัน
และจะมีการเดินขบวนของเด็กนักเรียนจากโรงเรียนต่างๆที่อยู่ในเขตนี้
วันนี้ทุกๆคนต่างแต่งตัวกันสวยงามเพื่อมาร่วมดูขบวน
ส่วนเราก็แต่งตัวธรรมดา แต่แชเรต ใส่สูท หล่อตั้งแต่หัวจรดเท้า
หล่อมั้ยเคอะ ฮ่าๆๆๆ
เราสองคนเดินไปดูหน้าปากซอยใกล้ๆบ้าน
เพราะเป็นทางผ่านพอดีไม่ต้องเอารถไป
ก่อนขบวนจะมาบอกให้แชเรตถ่ายรูปก่อน
หนุ่มหล่อกับสาวสวย เหรอเปล่า ฮ่าๆๆๆๆ
เราให้แชเรตถ่ายรูปขบวนเอง เราขี้เกียจถ่าย
เลยไม่ค่อยได้รูปมากมายเท่ารัย
เด็กเสื้อเขียวข้างล่างลูกสาวแชรเรต
เค้าโตแล้วน่ะแต่เค้าจะอายมากๆเวลาจะถ่ายรูปเค้าสักครั้ง ไม่เหมือนกับเราเลย ยิ้มสู้กล้องทุกครั้ง ฮ่าๆๆ
พอขบวนหมดเราก็เดินมาที่โรงเรียนที่เค้ารวมตัวกัน
มาถึงก็เจอเพื่อนๆแล้วก็น้องดากำลังถ่ายรูปกัน
เราก็ไปแจมด้วยไม่รู้กล้องใครต่อกล้องใคร
ลูกสาวเพื่อนในห้องเรียน เป็นลูกครึ่งฟิลิปปินส์ น่ารักมากกกกกกกก
พี่แอนกับน้องดา พี่แอนกำลังเดินกลับบ้าน เลยเรียกมาถ่ายรูปเป็นที่ระลึกก่อน
หนุ่มชาวกัมพูชา เค้าชอบคุยกับเรา เพราะเค้าบอกว่าเค้าอยากพูดภาษา
กับเรา เพราะเค้าบอกว่าอยู่ที่บ้านเค้าไม่พูดภาษานอร์สเลย
พูดแต่ภาษาบ้านเค้า เลยไม่ค่อยได้ฝึกภาษาเท่ารัย
เราเองก็ช่ายเก่ง พูดผิด พูดมั่ว ไปเยอะมาก อิอิ
ชอบรูปนี้ที่ถ่ายกับน้องดา เพราะหญ้าเขียวดี เป้นงั้นไป
ถ่ายกับสุดที่รักสักหน่อย
หลังจากนั้นเราสองคนก็ขับรถไปเที่ยวในเมือง
เพื่อที่จะไปถ่ายรูป ฮ่าๆๆๆ
จำไม่ได้แล้วว่าชื่ออะรัย แต่สวยมาก แล้วก็มีชื่อเสียงมากด้วย
เป้นท่าเรือด้วย
ดูรูปสุดท้ายชูสองนิ้วแบบขึงขังมาก ฮ่าๆๆๆ
ก็คงต้องรออีกปีหน้าอีก ที่จะได้มีโอกาสได้ชื่นชมและแสดงความยินดีแก่ชาวนอร์เวย์
พอตกกลางคืนเราก็ไปเที่ยวกับแชเรตมา
แง่ๆๆไปที่ยวกับแชเรตมาไม่หนุกเลย
มีแต่คนขี้เหล้า มีชายหนุ่มเหลือน้อยมาขอเราเต้นรำ
เราก็ปฏิเสธท่าเดียว บอกว่าเต้นไม่เป็น
แชรตก็บอกไปซี เธอต้องไปเต้นกับเค้าน่ะ เพราะถ้าเธอไม่ไป เสียมารยาทมาก
ทำยังงัยเราก็ไม่ไป เค้าก็ยังมาวนเวียนให้เราไปอยู่นั้นแหละ
แต่เราก็ไม่ไป ไม่รู้ไม่ชอบ ไปเต้นกับใครก็ไม่รู้ไม่รู้จักมาก่อน
แล้วให้เค้ามาถูกเนื้อต้องตัว แหยง ๆยังไงไม่รู้
ถ้าคนที่เรารู้จักก็พอว่าไปอย่าง ค่อยน่าเต้นหน่อย
ตั้งแต่ไม่ได้เที่ยวนานมากกกกกกกกก ตอนอยู่ไทยก็ไม่ค่อยได้เที่ยว
แล้วเวลาดื่มพวกที่มีแอลกฮอล์ รู้สึกว่าดื่มไม่ค่อยลงเลย
ฝืด ๆคอ ยังงัยไม่รู้ แต่ ก็พอดื่มได้ ฮ่า ๆๆๆ แล้วเราจะเขียนมาทำไม
|
