หายไปหลายวันเลยเรา ชีวิตก็เช่นเดิม เหนื่อยจากการไปใช้แรงงานนอกบ้านมา
กลับมาบ้านก็หนื่อยไม่รู้จะทำอะรัย ดีที่สุดคือการนอนเก็บแรง ชาร์จแบตให้มากที่สุดเท่าที่ทำได้
วันก่อนไปเที่ยวกับโรงเรียนมา ก่อนปิดเทอม แต่ฝนตกซ่ะงั้น
งานที่ทำก็ไม่ได้อะรัยมากมายก็คือการทำความสะอาดดีๆนั้นเอง
ยอมรับว่าตัวเองเป็นคนเกลียดการทำความสะอาดที่สุดในโลก ไม่ชอบทำกับข้าว
ตอนอยู่ไทยอยากกินอะรัยก็ได้กิน ขอให้มีตังค์ในกระเป๋าก็พอ
ส่วนเรื่องทำความสะอาดก็ทำแค่ห้องที่ตัวเองนอน ห้องคนอื่นอย่าคิดว่าเราจะไปทำให้ ฮ่าๆๆ
ห้องตัวเองเอาให้รอดก่อนเหอะก่อนจะไปทำห้องคนอื่น
แต่ทุกอย่างก็ย่อมมีการเปลี่ยนแปลง อะรัยที่ไม่เคยทำก็ต้องทำ ไม่เห็นจะหนือบ่ากว่าแรงเลย
พอได้ทำมันลงไนปกลับสนุกในสิ่งนั้น ชอบลุ้นในสิ่งที่ทำว่ามันจะออกมายังงัย
ดีหรือไม่ดี อะรัยที่ไม่ดีก็จะได้ปรับปรุงในครั้งต่อไป เก็บเอาไว้เป็นบทเรียน
ทุกอย่างต้องมีครั้งแรก ครั้งแรกอาจไม่ดี แต่ครั้งต่อๆไปต้องปรับปรุงให้ดีขึ้นกว่าเดิม
คนเราทุกคนก็ย่อมมีเรื่องผิดพลาด แต่ก็อยู่ทีคนอีกเหมือนกัน ว่าจะปรับปรุงหรือเปล่า
ไม่มีใครเค้าซ้ำเติมกันหรอก ในเมื่อรู้ว่าตัวเองได้ทำสิ่งในผิดพลาด แล้วแก้ไขมันให้ดีขึ้น
ไม่ช่ายมองข้ามมันไป โดยที่ไม่ยอมปรับปรุงตัวเองเลย
คนที่ชอบซ้ำเติมคนอื่น เค้าเรียกว่า คนที่ไม่ยอมรับความจริง ประมาณพวกอยู่ในถ้ำ
มาเข้าเรื่องตัวเองมั้งดีกว่า ช่วงนี้ปิดเทอมแล้ว ตั้งสองเดือนแนะ
ก็เลยไปทำงานช่วงปิดเทอม แชเรตติดต่อให้ที่โรงงาน ที่เราเคยทำเมื่อก่อน
แต่คนล่ะหน้าที่กัน สำหรับเราอ่ะได้ทั้งนั้นขอให้ได้งานก็เพียงพอ ไม่เกี่ยง ไม่เกียจคร้านอยู่แล้ว
ไปตกปลา กันหนุกหนานมากมาย
งานที่เราทำก็มีคนทำอยู่ประจำแล้ว
แต่เค้าหยุดช่วงซัมเมอร์ก็เลยต้องหาคนมาทำแทน
ส้มก็เลยมาหล่นที่เรา เพราะเราก็ไม่ได้ทำอะรัยอยู่แล้ว ช่วงปิดเทอม
เพราะถ้าไม่ทำช่วงนี้แล้วจะไปทำช่วงไหน ช่วงนี้แหละ เป็นช่วงทำเงิน
เด่วอาทิตย์หน้านัดกับน้องดาไว้แล้วว่าจะไปเก็บสตอเบอรีด้วย
น้องดาถามว่าแล้วพี่จะไหวเหรอเปล่าต้องออกจากบ้านตั้งแต่ตีห้าครึ่งน่ะ
ไหวอยู่แล้ว ขอให้ได้เงินเถอะอะรัยก็ทำทั้งนั้น
ซึ่งเรากะเอาไว้ว่าช่วงเช้าไปเก็บสตอเบอรี่ แล้วช่วงบ่ายมาทำความสะอาดที่โรงงาน
กลับมาถึงบ้านก็คงสองสามทุ่ม แต่ทำแบบนี้ไม่ถึงเดือนหรอก เพราะว่าเด่วก็หมดช่วงซัมเมอร์แล้ว
ขึ้นไปบนภูเขาไปชมบรรยากาศกัน สวยมากๆข้างบน
ก็คงเหนื่อยกายหน่อยตอนนี้ แต่ดีกว่าเหนื่อยใจเป็นไหน เหนื่อยกายเด่วๆก็หาย
ได้นอนพักผ่อนเต็มอิ่มก็หายแล้ววันรุ่งขึ้น
เห็นตัวเองทำงานแล้วก็ให้คิดถึงแรงงานต่างด้าว
จากประเทศเพื่อนบ้านที่มาขายแรงงานที่ประเทศไทย
ซึ่งเป็นงานที่คนไทยเด่วนี้ไม่ค่อยทำกัน ถ้าไม่เหลือบ่ากว่าแรง
นึกๆแล้วมองสภาพตัวเอง ที่ชอบใช้เด็กๆในร้านสมัยอยู่ตลาด
ถ้าไม่ได้ดั่งใจก็โมโหทุกที ตอนนี้ถ้าย้อนเวลากลับไปได้อยากจะไปขอโทษเด็กๆ
ที่เราเอาแต่ใจตัวเอง แต่ช่ายว่าเราจะเอาแต่ใจอย่างเดียว
เรื่องข้าวของ อาหารการกิน เราซื้อให้กิน ให้ใช้อย่างไม่อั้น
เด็กๆในร้านรักเราทุกคน เพราะเราไม่เหนียวในเรื่องนี้
เพราะคิดว่าน้องๆอุตส่าห์ทำงานให้เรา ทำเงินให้เรา
แล้วทำไมเราจะเลี้ยงเค้าเรื่องแค่นี้ไม่ได้
ทุกครั้งที่คุยกับแม่ แล้วแม่จะถามเราทุกครั้งว่าเราทำงานอะรัย
เราก็จะบอกแม่ตามความจริงว่าเราทำความสะอาดอยู่ตอนนี้
เพราะภาษายังไม่แข็งแรง อะรัยที่ทำไปได้ก็ทำไปก่อน
แม่บอกว่าทำไมไม่เปลี่ยนงานอย่างอื่นที่ดีกว่านี้
เราน่ะเข้าใจแม่น่ะ ไม่โกรธแม่เลย เพราะแม่คิดว่าเราจบปริญญามา
น่าจะได้งานที่ดีว่านี้ แต่แม่จ๋าแม่รู้มั้ย ใบปริญญา สำหรับที่นี้ไม่มีความหมายอะรัยเลย
ถ้าเราพูดภาษาเค้าไม่ได้ เราก็เหมือนเด็กน้อยคนหนึ่ง ที่รอการเจริญเติบโตให้มากกว่านี้
ทุกวันนี้ก็ทำทุกอย่างที่เค้าหยิบยื่นให้ ให้โอกาสเราได้ทำ
ทำความสะอาดก็ช่ายว่าจะได้เงินน้อยซ่ะเมื่อไหร่
เราทำแค่ไม่กี่ชั่วโมงก็ได้มากโขอยู่
เด่วเสาอาทิตย์นี้ไปทำด้วย เห็นแชรตบอกว่าได้เกือบๆสามหมื่นบาทเฉพาะแค่สองวันนี้
ทำวันล่ะสี่ชั่วโมง แล้วใครมั้งจะไม่เอา แล้วงานก็ไม่ช่ายจะหนักหนาอะรัย
คนที่เราไปทำแทน เค้ายังบอกเราเลยว่า เธอไม่ต้องทำให้ละเอียดมากหรอก
แค่ถูๆ เปลี่ยนถุงขยะใหม่ก็พอแล้ว แต่เราอะติดนิสัยคนไทย
ชอบทำอะรัยที่ให้มันดูเรียบร้อย ไม่ช่ายสักแต่ทำ
ขอบคุณสำหรับไดหน้าที่แล้วน่ะค่ะสำหรับคำอวยพรไปยังหลานสุดที่รักของแนน
ตอนนี่หลานแนนเปลี่ยนชื่อเล่นแล้วน่ะค่ะ ไม่ชื่อน้องปลาหมอแล้ว
หลานแนนชื่อจริงว่า น้องไชยวัฒน์ ก็เลย เปลี่ยนเป็นน้องชัย แทน
สาเหตุที่เปลี่ยนเพราะว่า หลานแนนเข้าออกโรงพยาบาลเป็นว่าเล่น
เพราะพวกเราชอบเรียกกันน้องหมอๆๆ ก็เลยคิดว่า หมอ ก็ชอบไปโรงบาล คิดไปน้าน
แต่ไม่รู้จะได้ผลเหรอเปล่า ไม่รู้ว่าหลานแนนจะเข้าโรงบาลเป็นว่าเล่นอีกมั้ย
เด่วจะมาบอกเล่าสู่กันฟังว่า สุดท้ายเปลี่ยนชื่อเล่นแล้ว น้องจะเข้าโรงบาลอีกมั้ย
|
