มาเล่าย้อนวันเกิดตัวเองก่อนน่ะค่ะ

วันที่สามสิบตื่นตั้งแต่เช้า ไก่ไม่ทันโห่ (มีไก่ให้โห่ด้วยเหรอ)

เหตุผลที่ตืนแต่เช้าเพื่อ?????????????

ไปตักบาตร???? มีพระมาให้ตักด้วยเหรอ

อ่ะไม่ช่ายแระ เหตุผลก็คือไปเก็บสตอเบอรี่นั้นเอง รอคอยโอกาสนี้มานาน
ถึงเวลาตามเก็บสักที เมื่อได้ฤกษ์ดี

มาเก็บด้วยกันมั้ย

ตั้งหน้าตั้งตาเก็บ

รับสตอเบอรี่มั้ยค่ะ

ตอนแรกวันนี้ตั้งใจว่าจะชวนพี่ๆคนไทยมาทานข้าวที่บ้าน เนื่องในวันเกิด
และเพื่อนแชเรต แต่ไม่ไหว เพราะว่าเราเหนื่อยมาก
กลับมาจากเก็บสตอเบอรี่ ก็ต้องไปทำงานที่โรงงานอีก
วันนั้นยิงยาวทั้งวัน ก็เลยโทรไปยกเลิก พี่ๆทั้งหมด

และให้แชเรตบอกเพื่อนเค้าด้วย ว่าเราไม่ไหว เพราะวันรุ่งขึ้นก็ต้องตื่นแต่เช้าเหมือนกับวันนี้
และต้องกลับบ้านดึกเหมือนเคย ดีน่ะที่ทุกคนเข้าใจ

กลับมาถึงบ้านแชเรตก็เตรียมอาหารนอร์กให้ทาน แล้วซื้อเค้กมาทานกัน
ประกอบด้วยสมาชิกเพียงไม่กี่คน ก็มี แชเรต ลูกสาวแชเรต และเพื่อนของลูกสาว

แต่ไม่รู้ซีเรารู้สึกว่าชอบมากๆเป็นอะรัยที่อบอุ่น ไม่ต้องมากคน ไม่ต้องมาเจอคนเมาในวันเกิดตัวเอง
เราบอกแชเรตว่าเราแฮปปี้มากๆมีความสุขมากกว่าจัดวันเกิดใหญ่ๆ แล้วเจ้าของวันเกิดต้องมาเหนื่อย

ถึงไม่ได้ของขวัญจากใครก็ตาม แต่แค่นี้สำหรับเราก็ดีมากๆแล้ว รู้สึกดีแลมีความสุขมากๆ

กลับมาถึงบ้านเราก็ลงมือกินอย่างเดียว เพราะลูกสาวกับแชเรตเตรียมทุกอย่างไว้พร้อมแล้ว
มีการร้องเพลงวันเกิดให้ด้วย ทั้งภาษานอร์ส และ อังกฤษ ปลื้มจนกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่

เค้กซื้อมาจากร้าน และอาหารนอร์ก หน้าตาเหมือนซุปบ้านเรา
ผู้สนับสนุนในการทำและจัดเตรียมทุกอย่างก้อ คือ สามีที่น่ารักนั้นเอง

Takk skal du ha.Jeg er veldig glad i deg.Det var veldig koselig Jeg likte sånt.

Kjempefint og Kjempe Kjempe Kjempeflott

ลูกสาวแชเรต และ  เพื่อนลูกสาว
สังเกตุเราซีไม่ได้แต่งตัวอะรัยเลย เหนื่อยมากๆอยากนอนอย่างเดียว

แต่ยังมีอีกคนที่อุตส่าห์มาก็คือหนูดาน้องรักนั้นเอง ตอนแรกก็เกรงใจน้องเค้าก็เหมือนกัน
เพราะเราเป็นคนชวนเค้ามาเพราะไม่อยากบอกเลิก อยากให้น้องมาทานเค้กร่วมกันกับเรา
เพราะเป้นน้องที่น่ารักมากๆมีอะรัยเราสองคนต่างหยิบยื่นให้กันเสมอ

นี้งัยของขวัญวันเกิดจากแชเรต เป้นโทรศัพท์โนเกีย รุ่น5610 Express music  นั้นเอง

 สังเกตุดูถลอกปอกเปิกหมดแล้ว เพราะหล่นตอนไปเก็บสตอเบอรี่ แต่ดีน่ะทีมีที่ป้องกันรอยขีดข่วน ไม่งั้นล่ะ

**หมายเหตุ** อย่าดูที่เล็บมือ ดำมาก เพราะไปเก็บสตอเบอรี่มาทุกวัน ยังไม่ได้ทำความสะอาดเลย  ฮือๆๆ

ซึ่งรุ่นเก่าที่เราใช้อยู่ใช้มาเกือบสามปีแล้วว่าจะเปลี่ยน แต่ไม่ได้เปลี่ยนสักที
เพราะเสียดายเงินมาก เรื่องของเรื่องก็คือ อยู่นี้ไม่มีความจำเป้นต้องใช้โทรศัพท์เลย
อย่างมากก็โทรหาแชเรต อย่างอื่นไม่ต้องพูดถึงไม่มีความจำเป้น

ตอนกลับไทยว่าจะซื้อแต่เกิดความงกมากกว่า เพราะเรื่องของเรื่องต้องจ่ายเอง อิอิ
เลยไม่เอาดีกว่า ไม่จำเป็น รุ่นก่อนก็ยังใช้ได้ แค่โทร เข้า โทรออก ก็พอแล้ว

ภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ท

เครื่องนี้เช็คราคาที่ไทยดูแล้ว ไม่ถึงหมื่นด้วยซ้ำ ถูกกว่าทีแชเรตซื้อมาก
ซึ่งถ้าที่ไทยแล้วต่างกันครึ่งต่อครึ่ง คือที่นี้เกือบสองหมื่น เสียดายตัง อย่างแรงงงงงงงงง
ขนาดไม่ช่ายตังค์เอง

หน้านี้คงจะทิ้งไปอีกนานมากๆ เพราะคงไม่มีเวลามาอัพไดช่วงนี้
เเพราะออกจากบ้านตั้งแต่เกือบหกโมงเช้าทุกวัน กลับมาบ้านก็เกือบสี่ทุมแล้ว

คงง่วงมากๆและคงไม่ได้ใช้คอมเลย

ขอบคุณทุกคอมเม้นมากๆน่ะค่ะสำหรับคำอวยพรหน้าวันเกิด ที่แล้ว
ขอให้พรอันนั้นจงสะท้อนกลับไปหากับผู้ที่ได้อวยพรวันเกิดแนนด้วยน่ะค่ะ

คงจะยังไม่ได้ไปขอบคุณใครก่อนน่ะค่ะ เพราะตอนนี้ตาจะปิดแล้ว

ยังงัยถ้าคิดถึงกันก็ทิ้งคอมเม้นท์ไว้ก็ได้น่ะค่ะ ยังงัยแนนก็จะไปหาอยู่แล้ว

แต่ช่วงนี้ขอเก็บแรง หาตังค์เข้ากระเป๋าก่อนน่ะค่ะ

คิดถึง รัก และเป็นห่วงทุกคน น่ะค่ะ

ขอให้ทุกคนในโลกนี้ มีแต่ความสุข อย่าแก่งแย่ง ชิงดีชิงเด่นกันเลย อยู่แบบพอเพียงดีที่สุด